آیا آینده بازیهای کامپیوتر و موبایل بدون منوی اصلی خواهد بود؟
سالهاست تقریباً همه بازیها با یک تصویر آشنا شروع میشوند.
یک صفحه ابتدایی، چند دکمه، گزینه شروع بازی، تنظیمات، فروشگاه و در نهایت ورود به بازی.
اما در سالهای اخیر اتفاق جالبی در حال رخ دادن است؛ بعضی از محبوبترین بازیهای دنیا کمکم دارند منوی اصلی را به چیزی کمرنگتر، سریعتر یا حتی نامرئی تبدیل میکنند.
بعضی بازیها مستقیم شما را وارد آخرین فعالیت میکنند.
بعضی بازیها صفحه خانه را تبدیل به یک فضای زنده کردهاند.
و بعضی دیگر کاری کردهاند که اصلاً احساس نکنید از بازی خارج شدهاید.
سؤال اینجاست:
آیا در آینده منوی اصلی بازیها حذف میشود؟
منوی اصلی زمانی مهمترین بخش بازی بود
در نسلهای قدیمیتر، منوی اصلی فقط یک صفحه نبود.
هویت بازی بود.
موسیقی، طراحی، انتخاب حالت بازی و حتی حس اولیه کاربر از همانجا شکل میگرفت.
بازیکن وارد میشد، گزینهها را میدید و بعد تصمیم میگرفت چه کاری انجام دهد.
اما آن مدل طراحی برای زمانی ساخته شده بود که بازیها سادهتر بودند.
بازیهای جدید دیگر دوست ندارند شما توقف کنید
بازیهای امروزی بیشتر از گذشته روی حفظ جریان حضور کار میکنند.
به جای اینکه:
ورود ← منو ← انتخاب ← بارگذاری ← بازی
مسیر جدید شبیه این شده:
ورود ← ادامه فعالیت ← تعامل
هدف ساده است:
کم کردن اصطکاک.
هر کلیک اضافه یعنی احتمال خروج بیشتر.
برای همین بسیاری از بازیها تلاش میکنند فاصله بین باز کردن بازی و شروع تجربه را کمتر کنند.
صفحه خانه دارد به بخشی از خود بازی تبدیل میشود
امروز در خیلی از بازیها منو دیگر یک محیط جدا نیست.
خودِ بازی است.
در بعضی بازیها:
رویدادها داخل صفحه اصلی اتفاق میافتند
شخصیتها زنده هستند
فروشگاه بخشی از دنیا شده
دوستان آنلاین همانجا دیده میشوند
پیشنهاد بعدی بدون خروج نمایش داده میشود
نتیجه؟
بازیکن کمتر حس جابهجایی بین بخشها را تجربه میکند.
بازیهای موبایل اولین قربانی منوی سنتی هستند
بازیهای موبایل سریعتر از بقیه در حال حرکت به این سمتاند.
چرا؟
چون زمان ورود کوتاهتر است.
کاربر موبایل معمولاً نمیخواهد:
چند منو باز کند
تنظیمات را تغییر دهد
منتظر لود بماند
او میخواهد سریع وارد بازی شود.
به همین دلیل بسیاری از بازیهای موبایل امروز با ادامه خودکار، رویداد فوری یا ورود مستقیم طراحی میشوند.
آیا این تغییر همیشه چیز خوبی است؟
نه لزوماً.
منوی اصلی فقط برای راحتی نبود.
کارکردهای مهمی هم داشت:
ایجاد حس شروع
ورود به بازی حس خاصی داشت.
کنترل بیشتر
بازیکن مسیرش را انتخاب میکرد.
هویت بصری
بعضی منوها از خود بازی معروفتر شدند.
اگر همه چیز حذف شود، ممکن است تجربه بازی شبیه استفاده از یک اپلیکیشن شود.
شاید آینده حذف منو نباشد؛ بلکه نامرئی شدن آن باشد
احتمال بیشتری وجود دارد که منوی اصلی حذف نشود.
بلکه تغییر کند.
به جای صفحه جدا:
در محیط بازی ادغام شود
شخصیسازی شود
بر اساس رفتار بازیکن تغییر کند
همیشه در دسترس اما کمتر دیده شود
شاید چند سال دیگر اصلاً چیزی به اسم «بازگشت به منوی اصلی» وجود نداشته باشد.
این تغییر چه اثری روی بازیکنان خواهد داشت؟
اگر این روند ادامه پیدا کند:
زمان ورود کمتر میشود
نرخ بازگشت بازیکن بالاتر میرود
بازیها بیشتر شبیه سرویس میشوند
مرز بین بازی و پلتفرم کمتر میشود
اما در مقابل ممکن است بخشی از حس کلاسیک بازیها هم از بین برود.
جمعبندی
منوی اصلی احتمالاً به این زودیها حذف نمیشود.
اما نقش آن در حال تغییر است.
همانطور که بازیها از محصول به سرویس تبدیل شدند، صفحه شروع هم از یک ایستگاه ورود به بخشی از تجربه تبدیل شده است.
شاید در آینده وقتی بازی را باز میکنیم، اصلاً متوجه نشویم چه لحظهای از منو عبور کردهایم و وارد بازی شدهایم.